تفاوت مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل

تفاوت مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل چیست؟

فهرست مطلب

افتادگی پوست شکم، شل‌شدن عضلات و باقی‌ماندن برآمدگی شکم بعد از بارداری یا کاهش وزن، از مشکلاتی هستند که همیشه با ورزش و رژیم غذایی برطرف نمی‌شوند. در چنین شرایطی ممکن است جراحی ابدومینوپلاستی برای اصلاح فرم شکم در نظر گرفته شود.

اما ابدومینوپلاستی تنها یک روش ثابت نیست و براساس میزان افتادگی پوست، محل تجمع بافت اضافه و وضعیت عضلات شکم، می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد. دو روش رایج در این زمینه، مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل هستند.

مهم‌ترین تفاوت مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل در وسعت ناحیه جراحی است. مینی ابدومینوپلاستی معمولاً برای اصلاح افتادگی محدود زیر ناف انجام می‌شود، درحالی‌که ابدومینوپلاستی کامل می‌تواند پوست اضافه و شلی عضلات قسمت بالا و پایین شکم را اصلاح کند.

در ادامه، تفاوت این دو روش را از نظر محل جراحی، برش، وضعیت ناف، ترمیم عضلات، جای بخیه و دوره نقاهت بررسی می‌کنیم.

تفاوت مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل در یک نگاه

معیار مقایسه مینی ابدومینوپلاستی ابدومینوپلاستی کامل
ناحیه تحت درمان عمدتاً قسمت زیر ناف بالا و پایین شکم
میزان افتادگی مناسب خفیف و محدود متوسط تا شدید
طول برش معمولاً کوتاه‌تر معمولاً طولانی‌تر و در امتداد پایین شکم
برش اطراف ناف معمولاً نیاز ندارد اغلب وجود دارد
جابه‌جایی یا بازطراحی ناف معمولاً انجام نمی‌شود ممکن است انجام شود
ترمیم عضلات شکم محدود و براساس شرایط بیمار گسترده‌تر و براساس میزان شلی عضلات
میزان پوست برداشته‌شده کمتر بیشتر
دوره نقاهت معمولاً کوتاه‌تر معمولاً طولانی‌تر
مناسب برای برجستگی و پوست اضافه محدود زیر ناف افتادگی گسترده، پوست اضافه زیاد یا شلی عضلات
نتیجه نهایی اصلاح محدود پایین شکم تغییر گسترده‌تر در فرم کلی شکم

انتخاب روش جراحی تنها براساس کوچک‌تر بودن برش یا کوتاه‌تر بودن دوره نقاهت انجام نمی‌شود. وضعیت پوست، میزان جداشدگی عضلات، محل تجمع چربی و انتظارات فرد باید در معاینه حضوری بررسی شوند.

مقایسه مینی ابدومینوپلاستی با ابدومینوپلاستی کامل

مینی ابدومینوپلاستی چیست؟

مینی ابدومینوپلاستی یا ابدومینوپلاستی محدود، روشی برای اصلاح پوست اضافه و برجستگی بخش پایینی شکم است. این روش بیشتر زمانی در نظر گرفته می‌شود که مشکل اصلی در فاصله زیر ناف تا ناحیه عانه قرار داشته باشد و پوست بالای ناف افتادگی قابل‌توجهی نداشته باشد.

در مینی ابدومینوپلاستی، برش معمولاً در پایین شکم و زیر خط لباس زیر ایجاد می‌شود. طول این برش نسبت به ابدومینوپلاستی کامل کمتر است و در اغلب موارد نیازی به ایجاد برش جداگانه اطراف ناف وجود ندارد.

در صورت نیاز، جراح می‌تواند بخشی از پوست اضافه زیر ناف را بردارد و عضلات پایین شکم را نیز تا حد مشخصی ترمیم کند. بااین‌حال، این روش برای اصلاح افتادگی گسترده بالای ناف یا شلی شدید تمام عضلات شکم طراحی نشده است.

اگر افتادگی پوست و برجستگی شکم شما بیشتر به ناحیه زیر ناف محدود می‌شود، آشنایی دقیق‌تر با شرایط انجام، مزایا، محدودیت‌ها و مراقبت‌های این روش می‌تواند به تصمیم‌گیری بهتر کمک کند. برای اطلاعات بیشتر، مقاله مینی ابدومینوپلاستی چیست و برای چه کسانی مناسب است؟ را مطالعه کنید.

 

ابدومینوپلاستی کامل چیست؟

ابدومینوپلاستی کامل جراحی گسترده‌تری است که می‌تواند پوست اضافه، افتادگی و شلی عضلات قسمت بالا و پایین شکم را اصلاح کند.

در این روش معمولاً برشی افقی در پایین شکم ایجاد می‌شود. پوست و بافت شکم تا بخش‌های بالاتر آزاد شده و در صورت وجود شلی یا فاصله میان عضلات، دیواره عضلانی شکم ترمیم می‌شود. سپس پوست به سمت پایین کشیده شده و مقدار اضافه آن برداشته می‌شود.

ازآنجایی‌که پوست شکم در وسعت بیشتری جابه‌جا می‌شود، معمولاً محل ناف نیز باید متناسب با فرم جدید شکم تنظیم شود و به همین دلیل ممکن است برشی در اطراف ناف باقی بماند. منابع پزشکی معتبر نیز ابدومینوپلاستی کامل را روشی برای برداشتن پوست و چربی اضافه و در صورت نیاز، ترمیم عضلات ضعیف یا جداشده شکم معرفی می‌کنند.

تفاوت ناحیه تحت درمان در دو روش

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو جراحی، محدوده‌ای است که اصلاح می‌شود.

محدوده مینی ابدومینوپلاستی

مینی ابدومینوپلاستی عمدتاً برای قسمت زیر ناف مناسب است. اگر فرد فقط در پایین شکم کمی پوست اضافه، افتادگی خفیف یا برآمدگی موضعی داشته باشد، ممکن است این روش برای او کافی باشد.

این جراحی تأثیر محدودی بر پوست بالای ناف دارد. بنابراین فردی که در قسمت بالای شکم نیز با پوست شل یا چروک‌های قابل‌توجه مواجه است، احتمالاً نتیجه مطلوبی از روش مینی دریافت نخواهد کرد.

محدوده ابدومینوپلاستی کامل

ابدومینوپلاستی کامل قسمت بالا و پایین شکم را دربرمی‌گیرد. در این روش امکان برداشتن حجم بیشتری از پوست اضافه، اصلاح افتادگی گسترده و ترمیم وسیع‌تر عضلات وجود دارد.

به همین دلیل این روش بیشتر برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که بعد از بارداری، افزایش و کاهش وزن یا کاهش وزن شدید، در بخش بزرگی از شکم دچار شلی پوست و عضلات شده‌اند.

تفاوت محل و طول برش جراحی

در هر دو روش، برش اصلی در قسمت پایین شکم قرار می‌گیرد تا جای بخیه تا حد امکان زیر لباس زیر پنهان شود. بااین‌حال، طول برش به میزان پوست اضافه و وسعت اصلاح موردنیاز بستگی دارد.

برش مینی ابدومینوپلاستی معمولاً کوتاه‌تر است و گاهی می‌تواند از نظر طول به برش سزارین نزدیک باشد. البته طول دقیق اسکار در تمام بیماران یکسان نیست و براساس وضعیت پوست تعیین می‌شود.

در ابدومینوپلاستی کامل، برش معمولاً طولانی‌تر است و ممکن است در امتداد پایین شکم، از یک سمت لگن تا سمت دیگر ادامه پیدا کند. همچنین به دلیل تنظیم موقعیت ناف، ممکن است اسکاری در اطراف ناف ایجاد شود.

کوچک‌تر بودن برش مینی ابدومینوپلاستی به این معنا نیست که این روش برای همه افراد انتخاب بهتری است. اگر پوست اضافه بیشتر از محدوده زیر ناف باشد، انتخاب روش مینی می‌تواند باعث باقی‌ماندن افتادگی در قسمت بالای شکم شود.

تفاوت وضعیت ناف

در مینی ابدومینوپلاستی معمولاً ناف از پوست اطراف خود جدا نمی‌شود و نیازی به ایجاد برش دور ناف وجود ندارد. به همین دلیل شکل و موقعیت ناف اغلب تغییر قابل‌توجهی نمی‌کند.

در ابدومینوپلاستی کامل، پوست شکم در وسعت بیشتری جابه‌جا می‌شود. در نتیجه جراح معمولاً ناف را از پوست اطراف آزاد کرده و پس از کشیدن پوست، آن را در موقعیت مناسب قرار می‌دهد.

بنابراین وجود برش اطراف ناف یکی از تفاوت‌های قابل‌مشاهده میان ابدومینوپلاستی کامل و روش مینی است؛ هرچند نحوه انجام جراحی می‌تواند براساس تکنیک جراح و شرایط بیمار متفاوت باشد.

جراحی مینی ابدومینوپلاستی برای افتادگی زیر ناف

تفاوت ترمیم عضلات شکم

بارداری، تغییرات وزن و افزایش سن می‌توانند باعث کشیدگی بافت‌های نگهدارنده دیواره شکم یا ایجاد فاصله میان عضلات راست شکمی شوند. این وضعیت ممکن است باعث شود شکم حتی با وجود کاهش وزن همچنان برجسته دیده شود.

در مینی ابدومینوپلاستی، دسترسی جراح عمدتاً به عضلات پایین شکم محدود است. بنابراین اگر شلی عضلات فقط در قسمت زیر ناف وجود داشته باشد، ممکن است امکان ترمیم آن فراهم باشد.

در ابدومینوپلاستی کامل، دسترسی گسترده‌تری به دیواره شکم وجود دارد و در صورت نیاز می‌توان شلی یا فاصله عضلات را در بخش بزرگ‌تری از شکم ترمیم کرد.

البته ترمیم عضلات بخش الزامی و یکسان تمام جراحی‌های ابدومینوپلاستی نیست. تصمیم‌گیری درباره آن باید بعد از معاینه و بررسی میزان شلی دیواره شکم انجام شود.

چه کسانی کاندید مینی ابدومینوپلاستی هستند؟

مینی ابدومینوپلاستی ممکن است برای افرادی مناسب باشد که شرایط زیر را دارند:

  • پوست اضافه و افتادگی آن‌ها عمدتاً زیر ناف قرار دارد.
  • پوست بالای ناف از قوام نسبتاً مناسبی برخوردار است.
  • میزان پوست اضافه محدود است.
  • برآمدگی پایین شکم با ورزش و کاهش وزن برطرف نشده است.
  • شلی عضلات محدود به بخش پایین شکم است.
  • وزن فرد نسبتاً ثابت و نزدیک به محدوده هدف قرار دارد.
  • فرد در آینده نزدیک برنامه جدی برای بارداری یا کاهش وزن شدید ندارد.
  • از نتیجه جراحی انتظارات واقع‌بینانه‌ای دارد.

تشخیص نهایی مناسب‌بودن مینی ابدومینوپلاستی فقط با مشاهده ظاهر شکم یا مقایسه تصاویر قبل و بعد امکان‌پذیر نیست. کیفیت پوست و وضعیت عضلات باید در معاینه حضوری بررسی شوند.

چه کسانی به ابدومینوپلاستی کامل نیاز دارند؟

ابدومینوپلاستی کامل ممکن است برای افرادی مناسب‌تر باشد که:

  • در بالا و پایین ناف پوست اضافه دارند.
  • افتادگی شکم آن‌ها متوسط یا شدید است.
  • پس از بارداری دچار شلی گسترده پوست و عضلات شده‌اند.
  • بعد از کاهش وزن قابل‌توجه با پوست آویزان شکم مواجه هستند.
  • فاصله یا ضعف عضلات در بخش وسیعی از شکم وجود دارد.
  • پایین شکم حالت آویزان یا پیش‌بندی پیدا کرده است.
  • اصلاح محدود زیر ناف نمی‌تواند نتیجه مورد انتظارشان را ایجاد کند.

ابدومینوپلاستی یک روش لاغری یا جایگزین کاهش وزن نیست. هدف اصلی آن اصلاح پوست اضافه، شلی دیواره شکم و بهبود کانتور بدن است.

برای توضیح دقیق‌تر این موضوع، مقاله آیا ابدومینوپلاستی باعث لاغری می‌شود؟ را بخوانید.

کاندید مناسب مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل

دوره نقاهت مینی ابدومینوپلاستی کوتاه‌تر است؟

به دلیل محدودتر بودن وسعت جراحی، دوره نقاهت مینی ابدومینوپلاستی معمولاً ساده‌تر و کوتاه‌تر از ابدومینوپلاستی کامل است. بااین‌حال، مینی ابدومینوپلاستی همچنان یک عمل جراحی محسوب می‌شود و به مراقبت، استراحت و محدودیت فعالیت نیاز دارد.

در ابدومینوپلاستی کامل، به دلیل برداشتن پوست بیشتر، جابه‌جایی گسترده‌تر بافت‌ها و احتمال ترمیم عضلات، تورم، احساس کشیدگی و محدودیت حرکتی ممکن است مدت بیشتری ادامه داشته باشد.

زمان بازگشت به کار یا فعالیت‌های روزمره برای همه افراد یکسان نیست و به وسعت عمل، نوع شغل، وضعیت سلامت و روند ترمیم بدن بستگی دارد. منابع درمانی عمومی برای ابدومینوپلاستی کامل، چند هفته محدودیت در کار و ورزش و حدود شش هفته برای بازگشت تدریجی به فعالیت‌های معمول مطرح می‌کنند.

در هر دو روش باید زمان شروع رانندگی، ورزش، بلندکردن اجسام سنگین و استفاده از گن فقط براساس دستور جراح تعیین شود.

جای بخیه کدام روش کمتر است؟

به‌طور کلی، جای بخیه مینی ابدومینوپلاستی کوتاه‌تر از ابدومینوپلاستی کامل است و معمولاً برش جداگانه‌ای اطراف ناف ایجاد نمی‌شود.

در ابدومینوپلاستی کامل، اسکار پایین شکم طولانی‌تر است و ممکن است اسکار دیگری نیز اطراف ناف باقی بماند. بااین‌حال، طول و کیفیت نهایی جای بخیه به عوامل مختلفی وابسته است؛ از جمله:

  • میزان پوست اضافه
  • تکنیک جراحی
  • ویژگی‌های ژنتیکی ترمیم زخم
  • مصرف دخانیات
  • رعایت مراقبت‌های بعد از عمل
  • عفونت یا بازشدن زخم
  • محافظت‌نکردن اسکار در برابر نور خورشید

اسکار جراحی در ماه‌های ابتدایی معمولاً پررنگ‌تر است و به‌مرور زمان می‌تواند کم‌رنگ‌تر شود، اما به‌طور کامل از بین نمی‌رود.

نتیجه مینی ابدومینوپلاستی بهتر است یا ابدومینوپلاستی کامل؟

هیچ‌کدام از این دو روش به‌صورت مطلق بهتر از دیگری نیستند. بهترین روش، جراحی‌ای است که با نوع و وسعت مشکل فرد تطابق داشته باشد.

برای کسی که فقط مقدار محدودی پوست اضافه زیر ناف دارد، انجام ابدومینوپلاستی کامل ممکن است بیش از نیاز او باشد. در مقابل، برای فردی که پوست بالای ناف، شلی گسترده عضلات یا افتادگی قابل‌توجه دارد، مینی ابدومینوپلاستی نمی‌تواند اصلاح کافی ایجاد کند.

انتخاب یک روش محدود فقط به دلیل برش کوچک‌تر ممکن است باعث باقی‌ماندن پوست اضافه، ناهماهنگی فرم شکم یا نارضایتی از نتیجه شود. از طرف دیگر، نباید جراحی گسترده‌تر را زمانی انتخاب کرد که مشکل با روش محدودتری قابل اصلاح است.

برای شکم بعد از بارداری کدام روش مناسب‌تر است؟

بارداری می‌تواند علاوه بر پوست پایین شکم، پوست بالای ناف و عضلات دیواره شکم را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد. به همین دلیل بسیاری از افرادی که بعد از چند بارداری دچار افتادگی گسترده و فاصله عضلات شده‌اند، ممکن است به ابدومینوپلاستی کامل نیاز داشته باشند.

بااین‌حال، تمام افراد بعد از بارداری شرایط یکسانی ندارند. اگر پوست اضافه فقط زیر ناف باشد و عضلات بالای شکم وضعیت مناسبی داشته باشند، ممکن است مینی ابدومینوپلاستی نیز قابل بررسی باشد.

بهتر است جراحی زمانی انجام شود که فرد برنامه بارداری نزدیک نداشته و وزن او برای مدتی ثابت مانده باشد؛ زیرا بارداری یا تغییر وزن قابل‌توجه می‌تواند دوباره پوست و عضلات شکم را تحت کشش قرار دهد.

آیا می‌توان ابدومینوپلاستی را با لیپوماتیک انجام داد؟

ابدومینوپلاستی برای برداشتن پوست اضافه و در صورت نیاز ترمیم عضلات انجام می‌شود؛ درحالی‌که لیپوماتیک یا لیپوساکشن بر کاهش چربی‌های موضعی تمرکز دارد.

در برخی بیماران ممکن است جراح برای ایجاد تناسب بهتر در شکم و پهلوها، ابدومینوپلاستی را همراه با تخلیه چربی موضعی انجام دهد. اما این ترکیب برای همه افراد مناسب نیست و وسعت آن باید براساس شرایط جسمی، ضخامت چربی، خون‌رسانی پوست و ارزیابی خطرات جراحی تعیین شود.

بنابراین وجود چربی موضعی به‌تنهایی به معنای نیاز به ابدومینوپلاستی نیست و وجود پوست اضافه نیز معمولاً فقط با تخلیه چربی اصلاح نمی‌شود.

برای آشنایی بیشتر با کاربردها و تفاوت‌های این دو روش، می‌توانید مقاله لیپوماتیک بهتر است یا ابدومینوپلاستی؟ را مطالعه کنید.

خطرات مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل

هر دو روش جراحی هستند و می‌توانند با عوارض احتمالی همراه باشند. از جمله عوارضی که باید پیش از عمل درباره آن‌ها با جراح صحبت شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خونریزی
  • عفونت
  • تجمع مایع یا سروما
  • اختلال در ترمیم زخم
  • باقی‌ماندن اسکار قابل‌توجه
  • تغییر یا کاهش حس پوست شکم
  • عدم تقارن
  • لخته‌شدن خون
  • عوارض مربوط به بیهوشی
  • نیاز احتمالی به جراحی ترمیمی

وسعت جراحی می‌تواند بر نوع و احتمال برخی عوارض تأثیر بگذارد، اما محدودتر بودن مینی ابدومینوپلاستی به معنای بدون‌خطر بودن آن نیست. بررسی بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی، سابقه جراحی و مصرف سیگار پیش از عمل اهمیت زیادی دارد.

چگونه روش مناسب انتخاب می‌شود؟

برای انتخاب میان مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل، جراح معمولاً موارد زیر را بررسی می‌کند:

  • پوست اضافه فقط زیر ناف است یا بالای ناف را هم درگیر کرده است؟
  • افتادگی پوست خفیف، متوسط یا شدید است؟
  • عضلات شکم در چه قسمتی شل یا از یکدیگر فاصله گرفته‌اند؟
  • چه مقدار چربی موضعی در شکم و پهلوها وجود دارد؟
  • کیفیت و خاصیت ارتجاعی پوست چگونه است؟
  • سابقه بارداری یا جراحی شکم وجود دارد؟
  • وزن فرد ثابت است یا هنوز قصد کاهش وزن دارد؟
  • هدف و انتظار فرد از جراحی چیست؟

پس از بررسی این موارد ممکن است مینی ابدومینوپلاستی، ابدومینوپلاستی کامل یا ترکیب جراحی با یک روش پیکرتراشی پیشنهاد شود.

هزینه نهایی هر روش نیز با توجه به وسعت جراحی، نیاز به ترمیم عضلات و اقدامات هم‌زمان متفاوت است. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید مقاله هزینه ابدومینوپلاستی را مطالعه کنید.

جمع‌بندی

تفاوت اصلی مینی ابدومینوپلاستی و ابدومینوپلاستی کامل در وسعت اصلاح شکم است. مینی ابدومینوپلاستی بیشتر برای پوست اضافه و برجستگی محدود زیر ناف کاربرد دارد و معمولاً با برش کوتاه‌تر و بدون جابه‌جایی ناف انجام می‌شود.

ابدومینوپلاستی کامل برای افتادگی گسترده‌تر پوست، مشکلات بالا و پایین ناف و شلی وسیع‌تر عضلات مناسب است. در این روش مقدار بیشتری از پوست اضافه برداشته می‌شود و ممکن است جای بخیه‌ای در پایین شکم و اطراف ناف باقی بماند.

کوچک‌تر بودن برش یا کوتاه‌تر بودن دوره نقاهت نباید تنها معیار انتخاب باشد. روشی می‌تواند نتیجه طبیعی‌تر و رضایت‌بخش‌تری ایجاد کند که متناسب با وضعیت پوست و عضلات شکم انتخاب شده باشد.

برای مشخص‌شدن روش مناسب، لازم است میزان افتادگی پوست، وضعیت عضلات و حجم چربی‌های موضعی در جلسه مشاوره توسط جراح بررسی شود.

پرسش‌های متداول

مهم‌ترین تفاوت مینی ابدومینوپلاستی با ابدومینوپلاستی کامل چیست؟

مینی ابدومینوپلاستی عمدتاً قسمت زیر ناف را اصلاح می‌کند، اما ابدومینوپلاستی کامل می‌تواند پوست و عضلات قسمت بالا و پایین شکم را تحت‌تأثیر قرار دهد.

آیا در مینی ابدومینوپلاستی ناف جابه‌جا می‌شود؟

در اغلب موارد نیازی به جداکردن یا جابه‌جایی ناف وجود ندارد؛ زیرا اصلاح جراحی عمدتاً به قسمت زیر ناف محدود است. تکنیک دقیق باید براساس شرایط بیمار مشخص شود.

جای بخیه مینی ابدومینوپلاستی چقدر است؟

برش مینی ابدومینوپلاستی معمولاً از برش ابدومینوپلاستی کامل کوتاه‌تر است و در پایین شکم قرار می‌گیرد. طول دقیق آن به میزان پوست اضافه بستگی دارد.

آیا مینی ابدومینوپلاستی افتادگی بالای ناف را برطرف می‌کند؟

خیر، این روش معمولاً تأثیر محدودی بر پوست بالای ناف دارد. در صورت وجود افتادگی قابل‌توجه بالای ناف، ممکن است ابدومینوپلاستی کامل مناسب‌تر باشد.

آیا مینی ابدومینوپلاستی عضلات شکم را سفت می‌کند؟

در صورت نیاز امکان ترمیم محدود عضلات پایین شکم وجود دارد؛ اما برای شلی گسترده یا فاصله عضلات در قسمت بالا و پایین شکم، ممکن است ابدومینوپلاستی کامل نیاز باشد.

آیا مینی ابدومینوپلاستی درد کمتری دارد؟

به دلیل محدودتر بودن جراحی، ممکن است دوره بهبودی آن برای برخی بیماران ساده‌تر باشد؛ اما شدت درد و ناراحتی به وسعت عمل، ترمیم عضلات و شرایط بدن هر فرد بستگی دارد.

بعد از سزارین می‌توان مینی ابدومینوپلاستی انجام داد؟

سابقه سزارین به‌تنهایی مانع انجام جراحی نیست. نوع جراحی باید براساس میزان پوست اضافه، وضعیت اسکار قبلی و شلی عضلات انتخاب شود.

آیا نتیجه مینی ابدومینوپلاستی دائمی است؟

پوست برداشته‌شده بازنمی‌گردد، اما افزایش وزن، کاهش وزن شدید، بارداری و افزایش سن می‌توانند فرم شکم را در آینده تغییر دهند. حفظ وزن ثابت به ماندگاری بهتر نتیجه کمک می‌کند.

مینی ابدومینوپلاستی بهتر است یا ابدومینوپلاستی کامل؟

روش بهتر برای هر فرد متفاوت است. اگر مشکل فقط زیر ناف باشد، ممکن است روش مینی کافی باشد؛ اما برای افتادگی گسترده یا شلی وسیع عضلات، ابدومینوپلاستی کامل معمولاً اصلاح بیشتری ایجاد می‌کند.

 

مقالات مرتبط

تماس با ما
بله بله اینستاگرام ۰۲۱۸۸۷۷۰۵۸۸ ۰۹۱۲۴۱۲۴۱۶۰